9 lipca 1986 roku proboszcz parafii p.w. Najświętszej Maryi Panny w Kościanie, ks. mgr Edward Pospieszny, skierował do wojewody leszczyńskiego pismo, z prośbą o przyznanie na terenie osiedla XXX-lecia PRL w Kościanie, placu pod budowę nowego kościoła.

Dwa lata później, w czerwcu 1988 roku, na stanowisko wikariusza w parafii p.w. NMP, został powołany ks. Ireneusz Szwarc. Jednocześnie otrzymał bardzo odpowiedzialne zadanie budowy kościoła i organizacji parafii na osiedlu XXX-lecia PRL w Kościanie.

Działka przeznaczona pod budowę, była ogromnym trawiastym boiskiem, pierwszy raz ludzie chętni do pracy pojawili się na niej 1 września 1988 roku. Rozpoczęła się budowa ogrodzenia. W stawianiu płotu pomagają klerycy i parafianie. Pracujący ludzie doświadczają pierwszego wzruszenia, na placu pojawia się drewniany krzyż, ufundowany przez Dziekana Prałata Antoniego Wilczyńskiego. On też 16 października o godzinie 15.00 dokonał poświęcenia Krzyża, odprawiona zostaje pierwsza Msza Święta. Na pamiątkę tego wydarzenia wydrukowano obrazek z wizerunkiem krzyża, który każda rodzina otrzymała podczas kolędy.

Tymczasem na placu gromadzone są pierwsze materiały. Parafianie składają ofiary, rolnicy przywożą żwir, ludzie ofiarowują swój czas i włączają się w prace budowlane. Najpierw powstanie dom parafialny z kaplicą.

W czerwcu, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego została odprawiona, po raz pierwszy przez ks. Ireneusza Szwarca, Msza Święta w intencji rozpoczynającej się budowy.

We wrześniu 1989 roku zostaje podjęta decyzja, że przyszły kościół będzie dedykowany Błogosławionemu Bratu Albertowi. Na placu zostaje postawiony ołtarz polowy i od tej pory w każdą niedzielę wierni mogą gromadzić się na Mszy Świętej, z okazji kanonizacji Brata Alberta odprawione zostały rekolekcje.

12 listopada 1989 roku Jego Ekscelencja Biskup dr Stanisław Napierała dokonał uroczystego poświecenia placu budowy. Chwila była niezwykle uroczysta zważywszy, że tego samego dnia, przed południem, w Rzymie Jan Paweł II kanonizował Św. Brata Alberta, patrona przyszłej parafii. Kolejnym powodem do radości była odprawiona na dworze, przy ołtarzu pierwsza pasterka. Zgromadziła prawie 3000 wiernych.

W maju 1990 roku wierni, przybywający na majowe nabożeństwa mogli podziwiać z dnia na dzień rosnące mury domu parafialnego i kaplicy.

20 września odbył się Parafialny Kongres Eucharystyczny. Po raz pierwszy ks. Ireneusz Szwarc zaniósł Najświętszy Sakrament do nowego Tabernakulum, umieszczonego w kaplicy. Kaplica jest gotowa 12 listopada 1990 roku. W tym dniu, dokładnie rok od poświecenia placu, poświęcenia kaplicy dokonał Jego Ekscelencja Metropolita Poznański dr Jerzy Stroba.

19 maja 1991 roku po raz pierwszy w kaplicy dzieci przystąpiły do sakramentu I Komunii Świętej. W tym samym czasie trwają wykopy pod fundamenty kościoła.

1 lipca 1991 roku pracę, jako wikariusz w budującej się parafii rozpoczyna ks. mgr Maciej Karol Kubiak. Na placu nieustannie trwają prace. Od początku roku postawiono żelbetowe słupy, powstają mury, boczna kaplica kościoła.

17 listopada 1991 przybywa do parafii ks. Biskup Zdzisław Fortuniak by wmurować kamień węgielny i udzielić Sakramentu Bierzmowania w murach nowego kościoła.

W ostatni dzień 1991 roku odbyła się uroczysta Msza Święta, podczas której wręczono medal kościelnemu, panu Ludwikowi Marcinkowskiemu. Odznaczenie przyznał Arcybiskup Jerzy Stroba, za pełną oddania służbę przy budowie parafii.

5 kwietnia 1992 roku kolejny raz przybył do parafii Biskup Zdzisław Fortuniak, tym razem z kanoniczną wizytacją.

17 czerwca 1992 roku parafia brała udział w centralnej kościańskiej Procesji Eucharystycznej z okazji Bożego Ciała.

Latem 1992 roku trwa montaż konstrukcji dachowej kościoła, a w grudniu pasterka odprawiona zostaje w murach kościoła, mimo kilkunastostopniowego mrozu jest to niezwykłe przeżycie.

Prace trwają nadal. Wiosną 1993 roku dach pokryto dachówką i wykonano opierzenie z blachy cynkowej. Latem parafia wita kolejnego wikariusza  – ks. mgr. Marka Tarło-Jawtoka.

Po wakacjach rozpoczyna się tynkowanie kościoła, ocieplenie dachu, założenie instalacji elektrycznej, okien i dębowych drzwi. We wnętrzu, wokół kościoła powstają stacje drogi krzyżowej, a w prezbiterium obraz Ecce Homo. Prace wykonuje artysta plastyk mgr Krzysztof Brzóstowicz.

16 listopada parafianie żegnają zmarłego pierwszego zakrystianina ś.p. Ludwika Marcinkowskiego.

W grudniu wspólnota parafialna ma kolejny powód do radości. Pasterkę przeżywa, podobnie jak poprzednią, w nowym kościele. Tym razem jednak jest on już całkowicie zamknięty (ścianami z oknami i dachem).

Wiosną kolejnego, 1994 roku, prowadzone są ostatnie rozmowy z architektem i wykonawcą dotyczące prac wykończeniowych, zarówno w środku jak i na zewnątrz. Na dzwonnicy zostaje zamontowany metalowy krzyż wykonany przez uczniów kościańskiego Zespołu Szkół Zawodowych. Zainstalowane zostaje podłogowe ogrzewanie. Latem wokół kościoła ułożono kostkę granitową.

Przez wszystkie lata budowy kościoła i wspólnoty parafialnej działają liczne grupy parafialne. Młodzież, co roku wyjeżdża na wakacje do Białej w Puszczy Nadnoteckiej, organizuje półkolonie letnie dla dzieci, spotyka się w grupach modlitewnych, zakłada zespół muzyczny. W życie parafii czynnie włączają się także starsi. Wspólny cel—nowy kościół jednoczy ludzi. Prawie każdy pozostawił w tym dziele jakąś cząstkę siebie.

Długo oczekiwany dzień nadchodzi. 6 października 1994 roku Jego Ekscelencja Biskup dr Jerzy Stroba dokonuje konsekracji kościoła p.w. Świętego Brata Alberta na osiedlu Jagiellońskim w Kościanie. To wielka chwila dla kapłanów i wiernych, na twarzach widać dumę i radość, że mamy swój kościół, że w miejscu, gdzie zaledwie kilka lat temu było trawiaste boisko, wspólnymi siłami udało się wybudować Dom Boży.